Kafam bozuk yine.....

Hayat yine beni zorluyorsun...Bugün yağmurla beraber mutsuzluğumu akıttım gözlerimden ama yine de içimdeki yaşam gücünü söküp atamıyorum neden halen sana karşı bir umut besliyorum .Aynı hikaye de olduğu gibi tanrım zor zamanlarımda yanımda ayak izlerini göremiyorum seni hissedemiyorum der adam ve tanrı cevaplar "o sırada seni kucağımda taşıyordum"acaba bende şuanda kucağındamıyım tanrım _?Peki niye bukadar canım yanıyor heryanım acıyor acaba beni düşürmüş olabilirmisin_?Tekrar kaldıracakmısın ayağa_?
Birkez kaybetmeye başladın mı hayatındaki herşey kucağındaki bilyeler gibi yuvarlanmaya başlar.İnsanları güldürecek bir neden bulamazsan ve onlarla gülemezsen eğer hastalıklıymışsın gibi kaçarlar.Yanlızsan yanlız devam edersin herşey güzel sahnelenmiş bir oyundan ibarettir hayatta arasıra başrole çıkarsın çoğu zaman figuran olursun bazende şak şakçılıkla yetinirsin ,ama hiçbir zaman filmin sonu senin istediğin gibi bitmez.
Ne güzel söylemiş Schopenhauer "İnsanın kırk yaşına kadar geçen yılları bir kitaptır, geri kalan yılları da o kitabın eleştirmesidir."
Cocukken düşer aynı yerden gülerek kalkar devam ederdik canımız acısa bile aldırış etmezdik.Neden zaman içimizdeki cocuğu alır ve neden hayat büyüdükçe daha çok acıtır.Hayat sana inat ayakta duracağım !!!her yanım kanasa da beynim başımdan çıkacak kadar zonklasa da ben sana yenilmeyeceğim bunu bil...



...."Mağlubiyet son derece motive edicidir.Dibe vurduğunuzda en tepeden başka gidecek yeriniz kalmaz."Sank H.Kim